Bu günü bi kenara not almak istedim, eh en uygun yer burasýydý sanýrým,
nedenine gelince; bikaç bence büyük olay ya da sorun halloldu, mesela tes konumu ve abstract (öz) ü sisteme girmek suretiyle sonunda kaydýmý yaptým, bi de dün bi posta gelmiþ kaðýt býrakmuþlar evde bulamayýnca, sanýrým siperiþ ettiðim apocaltyptica [hastasýyým] tiþörtü geldi 
, iki üç þey daha var iþte öyle…
Bakýn Google bu sefer ne yapmýþ….
gerçi ben kendimi ancak “tasarama” yazarak bulabildim ama, sanýrým meta tagleri biraz þiþirmem gerek 
The Mirror Project buradan da link verdiðim, daha önce yine burada yazdýðým bir yazýda da bahsi geçen bir siteydi. Bu projeye bir katký da II.Bruno (aka. Deli Mavi ya da ozi barabozi) dan biraz benim gaz vermemle geldi, ve de yayýnlandý…
“orange like a festival candy” II.Bruno’dan devamýný bekliyoruz, iyi oluyo.
tasaramazsam tezerim, tezemesem bezerim [www.tasarama.com]
Üzerimden nasýl bir yük kalktý anlatamam, tez hocama “tez danýþmaným olur musunuz?” sorusunu yöneltip yanýtýný “evet” olarak alýnca insan bayaa bi rahatlýyo, öyle ki odasýndan çýktýðým srada “eðer sigara içen birisi olsaydým” kesin bi sigara yakardým, dörtköþe içerdim…
bitaraftan da acaba baþýma nasýl bir iþ sardým demeden de edemiyorum hane 
iþ vesilesiyle tanýþtýðým, her hatun kiþide olduðu gibi biraz geveze, dünya tatlýsý insasnýn websitesi (ben yaptým:).
Dört yýldan beri yaptýklarý 8 Mart 8 Kadýn sergilerinin 5.cisin bu yýl yapacakler, iþ güç; aile kariyer sahibi 8 hatun kiþi, yaptýklarý pek azýmsanacak biþey de deðil hani.
Galeride yeralmýþ bazý sergiler buradan izlenebilir.
sitenin bir de günlüðü var tabi.
Rüya gördüm, neden bilmiyorum, zaaten neden rüya gördüðünü bilem varmý ki? be de bilmiyorum, uzun zaman önceydi, sanýrým, ben vardým, birileri daha, ve biri daha, ben gene konuþuyordum kendi kendime, rüyamda, gerçekte de olduðu gibi, kendi kendime biriyle diyaloða girmiþtim, karþýlýklý konuþuyorduk, kendi kendime. Kendim kendime yine ayný soruyu soruyodu, biri bana, kendime. Niye konuþmuyorsun? cevap vermeyi deniyordum, kendim… kendime… cevabýný hatýrlamýyorum, rüya iþte. zaten hep en olmadýk yerde biter, bitmediyse bile ne olduðunu hatýlamazsýn, ya da hatýrlamadýðýný sanýrsýn sanki sonu varmýþ gibi, unutmuþsun gibi. sonu olur mu ki rüyanýn, hadi uyan artýk bitti, the end, son, fin diye bi yazý geçedi habuki, ama sanýrým gördüðüm rüyanýn sonuydu sorduðum soru, hatýrlamadýðým cevabý da aslýnda bililyordum
kendileri Rock’n Coke bahanesiyle Ýstanbula teþrif ettiler ben de koþarak hatta uçarak gittim, sene 1999 ilk kez dinlediðimden ber (ki ozamanlar 4 çelloydular) fanatiðiyim… sahnede canlý performanslarýný da gördüp daha bi mest oldum, daha bi hayran oldum adamlara.
Ýlk gününü görmedim ama Rock’n Cokeun ikinci gününün tek “Rock” hatta Hard Rock grubuydu kendileri, yaklaþýk bir saat sahnenin dumanýný attýrdýlar ki o saatlerde sahnenin dibinde çýkmalarýný bekleyiþimin 6. saatini yapýyodum, gece ankaradan yola çýkýp sabah istanbula inmiþ, uyku yüzü görmemiþtim, hepsini unutturdular, gerçi o birbuçuk saat sonunda onlar saheden, ben sahadan sürünerek ayrýldým, çellolardan adeta duman çýkýyodu, oof of görülmeliydi…
Eicca Antero Perttu ve de davulcularý Mikko sahnedeydi, Paavonun nerelerde olduðunu merak ettim.
Yazýlar RSS
